Aktualności

ZŁOTA GRUPA 13 SIERPNIA

W tym ostatnim dniu duchowego pielgrzymowania w Złotej Grupie doszliśmy do końca naszych rozważań wpisując się w tegoroczne hasło Pielgrzymi nadziei.

Przez poznanie historii świętych chcieliśmy odkryć, poznać, przypomnieć sobie co zrobić, żeby złożyć nadzieję w Bogu. Złożenie nadziei w Bogu nadaje sens i głębię naszemu codziennemu życiu oraz służy pogłębieniu osobistej relacji z Bogiem. Bóg nie przemawia do człowieka wyłącznie przez nadzwyczajne znaki, lecz przede wszystkim przez proste doświadczenia codzienności, w których objawia swoją wolę. Nadto przemawia do nas przez swoją obecność w sakramentach, w Piśmie św. oraz jak mogliśmy się przekonać przez historię poszczególnych ludzi, których dzisiaj nazywamy świętymi i prosimy o ich orędownictwo. 57 Bez zaufania Bogu, złożenia w Nim nadziei oraz wdzięczności za Jego dary, życie duchowe staje się ubogie, a wybory — powierzchowne. To właśnie wdzięczność rodzi postawę ofiary, czyli gotowość do oddania swojego życia Bogu i służby innym. W zaufaniu Bogu i złożeniu w Nim nadziei możemy odkryć prawdziwą wartość siebie i drugiego człowieka. Każda napotkana osoba i każde doświadczenie jest darem, który Bóg ofiarowuje, abyśmy wzrastali i stawali się coraz bardziej zdolni do wiary, nadziei i miłości. Złożenie nadziei w Bogu to nie ucieczka od trudności, lecz odważne i ufne podążanie za Jego głosem, nawet jeśli nie wszystko jest zrozumiałe czy odczuwalne. W ten sposób człowiek odnajduje prawdziwe szczęście, sens życia i wewnętrzne bogactwo – pełnię, która płynie z głębokiej relacji z Bogiem. 58 Niech zatem osoby św. Jana, bł. Carla, św. o. Maksymiliana, św. o. Pio, św. Rity, św. Hieronima, św. Gemmy, św. Matki Teresy, św. Ignacego, św. Karola, św. Józefa, św. Joanny oraz świętych bliskich naszemu sercu będą nam duchowymi przewodnikami na drodze wiary, jak złożyć nadzieję w Bogu, żeby jeszcze bardziej Boga pokochać. Wracajmy często do tej lektury, nie odkładajmy tych rozważań na półkę. Postępujmy na drodze duchowej doskonałości i duchowego wzrostu przez ascezę, adorację, oddanie się Matce Bożej, odcięcie od grzechu i przystępowanie do spowiedzi, przez przebaczenie i pojednanie, przez lekturę Pisma Świętego. Oddając swój ból i cierpienie Jezusowi i łącząc się z Nim, przez „przejście ” doświadczenia nocy ciemnej, przez rozwój życia duchowego i samotność, wreszcie przez wykorzystanie darów i talentów oraz bycie bezintersownym darem z siebie. Dziękujemy, za czas duchowego towarzyszenia na pielgrzymim szlaku – niech Maryja Matka Miłości Zranionej i Naszej Nadziei otacza nas wszystkich płaszczem swojej opieki i strzeże

Posłuchaj